Foreign Reykjavík

Today is a day where I kind of feel like I could be somewhere else than Iceland, so I'm gonna write in English to make the experience more complete. I understand there is all sorts of weather in the world, but often summer comes late here, compared to the rest of the northern hemisphere. Today, though, we have sun and mostly clear skies here, and I am looking at pictures of snow in lots of other places. Reykjavík is a beautiful city today, with people in the streets, walking and biking, and laughing children playing. I went swimming in my favorite pool, Vesturbæjarlaug, and it was so sunny I got freckles on my cheeks, from sitting in the hot-pot, and I even sunbathed just a little bit until the goosebumps took over too much. After I had sunbathed, warmed myself up again in the sauna, gone to the hot-pots and cleaned and dried myself off, I was famished. I decided to go to a supermarket to get a sandwich and juice and eat it somewhere in the parked car. I drove to Grandi, an industrial area right next to the center of Reykjavík, parked besides a fish-factory and ate my shrimp-salad-sandwich with a view over the bay to the other side of Reykjavík. From where I was parked I swear it could have been another city, a foreign one, even a bigger one than Reykjavík is. With the (few) tall buildings (I'm not even gonna try to call them skyscrapers) on the coastline, and the sun, and people in the streets and sandwich in the car, my illusion was complete. It was just a city, like any city, and I immediately felt much better about living here. Its not that I hate Reykjavík, it's just that I know it so well, and it lacks in size and surprises. But once in a while you get the illusion that there is actually a lot of things going on. Like now. Lots of tourists taking pictures everywhere. Of course it is a good looking place and I think people who know Reykjavík a little less appreciate it a bit more. It might be the same with all places in the world though. Growing up in a place will get you too accustomed to notice the magic and charm it has to offer, but when you catch a glimpse of it you understand. Tourist season is starting in Reykjavík,and when that happens you know winter is almost over. That means better weather, more variety of things to do, and look at. More singing and smiling and dancing. More surprises, I guess. More people. More sunshine and ice-cream. I went home after the sandwich and the foreign skyline and I continued a little less exotic, and more mundane things. Clothes in the dryer, answer e-mails, fold clothes, pat the cat, but I still had the "Reykjavík is OK"-feeling with me. I am gonna nurture it, and actually go out on my bike for ice-creams later in the day. Hey, the sun might be gone tomorrow, and then the people disappear from the streets and the kids go back inside to play video-games. You never know in Iceland. I guess the surprises here come with the weather.

Músiktilraunir og hálf-full glös

Líf mitt hefur verið mun fjölbreyttara en líf þessa bloggs bendir til, sem er synd því ein aðalástæða þess að ég blogga er til að geta flett upp í mínu eigin lífi seinna (að því gefnu að hamfarir geri ekki allar tölvur ásamt internetinu óstarfhæfar eftir nokkur ár). En hvað um það, Músiktilraunir 2013 hafa verið í fullum gangi þessa viku og úrslitin eru á morgun í Silfurbergi í Hörpu. Þar er um algjöra lúxus-versjón af Músiktilraunum að ræða, því húsakynni eru þægileg, sæti líka, og hljómurinn nálgast fullkomnun. Það ætti því að vera hægt að mæla með því að kíkja í Hörpu á laugardag klukkan 5. Svo er ég hætt í japönsku í Háskóla Íslands og er að leita mér að dagvinnu. Búin að sækja um á einu kaffihúsi og einni sjoppu. Ætla að skoða nokkra hluti sem ég er búin að læna upp sem annað hvort skemmtilegum vinnustöðum eða sem skemmtilegu fólki að vinna þar svo vinnan sjálf verði betri. Maður er nefnilega manns gaman eins og máltækið segir, og því eru góðir vinnufélagar stundum jafnvirði nokkuð margra þúsundkalla, og gera skítalaun skárri. Það er reyndar ekki hægt að éta vinnufélagana í kvöldmat, en ef þeir eru skemmtilegir og maður hlær mikið yfir daginn er maður svo hamingjusamur að kvöldi að maður borðar minni skammt með bros á vör... Glasið er hálf-fullt...af ódýrasta Bónus-sódavatninu reyndar, en það er samt gos í því. Vú hú, lifi allt skemmtilegt og bú á leiðinlegt og þras og þvælu og lifi Músiktilraunir alveg sérstaklega og lifi unglingar og lifi tónlist. Góða helgi!

ná í sólina...

Það er bjart, það er blautt, það er logn. Lítur út fyrir að verða ágætis hjólaveður. Ég vaknaði seint, fór að sofa snemma, og er því dösuð og þreytt en útsofin. Vantar að borða en er ekki svo svöng. Vantar að læra en langar í félagsskap. Vantar að spila á gítar og syngja. Vantar að lesa bók en nenni því ekki alveg samt. Langar í te en samt líka svolítið í kaffi á sama tíma. Langar í gufu og heitan pott og sund. Langar að vera búin með heimaverkefni mánudagsins, en tími ekki líðandi stundu í þau, því þá get ég ekki verið að synda, hjóla, vera í félagsskap, lesa bók, drekka te eða kaffi, sitja í gufubaði og heitum potti. Og þar braust sólin út úr skyjunum. Hún er að segja mér að hjóla núna. Grípa bara með mér banana og gulrót og drekka eitt glas af appelsínusafa og gleypa lýsispillur. En hjóla út núna. Núna. Ekki seinna í dag. Nota sólina. Hún kemur of sjaldan í heimsókn. Sko, nú skaust hún á bakvið ský aftur. Er byrjuð að reima á mig útiskónna. Ætla að ná henni er hún kíkir aftur undan skýji. Skítt með heimaverkefni. Þau eru í bakpoka á baki mínu, verða gerð eftir hentugleikum, jafnvel eftir að sólin hefur lagt sig á eftir. Það verður að ná í sólina.

best of- skemmtilegast á síðasta ári-blogg

Velkomið árið 2013! Ég gerði margt skemmtilegt á árinu 2012 sem eftilvill er í lagi að rifja upp í einni bloggfærslu eða svo. Þetta er því best of- skemmtilegast á síðasta ári-blogg. Besta leikritið sem ég sá á þessu ári var/verður örugglega Dýrin í Hálsaskógi sem ég sá í gær í Þjóðleikhúsinu. Ef ég sé betra leikrit á árinu þá verður þetta megaleikhúsár fyrir mig. Gallinn er hins vegar sá að ég er ekki viss um að ég hafi séð eitthvað leikrit í fyrra. Ég man allavega ekki eftir því. Það er nú slappt ef ekkert leikrit er það eftirminnilegt að það stendur upp úr. Bestu tónleikarnir 2012 voru Retro Stefson á Hlemmi fyrir jól 2012, en þar mættum ég og Óliver og dönsuðum allan tímann. Næst-bestu tónleikarnir voru með Moses Hightower á Háskólatorgi í prófaviku í október. Besta rokk-/útihátíð ársins 2012 var Eistnaflug, en hei, besta rokk-/útihátíð allra ára er Eistnaflug. Þar keypti ég líka bestu kasettuna sem ég fjárfesti í á árinu en hún er með hljómsveitinni MVNVMVNTS, sem enginn veit nákvæmlega hver er í. Þeir frömdu galdragjörning á Eistaflugi, og það verður að vera galdragjörningur ársins 2012 fyrir mig. Kvikmyndaleikstjóri ársins 2012 er hinn japanski Akira Kurosawa en ég horfði á margar hans mynda í japönskum kvikmyndakúrs sem ég sat á árinu. Ég er líka byrjuð að læra japönsku, sem fær þá titilinn tungumál ársins. Ferðalag til útlanda ársins er titill sem engin utanlandsferð hlýtur þetta árið, því ekkert var farið. Ferðalag ársins er þá væntanlega bara Eistnaflug, en við flugum í fyrsta sinn þangað og því varð ekkert úr hringferðalagi sem venjulega er tekið. En hey, við keyrðum suðurstrandaveginn í fyrsta sinn, það var nokkuð gott. Kokteilboð ársins var kokteilboð Yoko Ono sem ég fékk að mæta í, og kom beint úr skólanum úr prófalestri, öll sveitt og ógeðsleg í joggingbuxum og með skítugt hár... Versta kokteilboðamúndering ársins, en besta kokteilboðið. Besta kokteilboðamúndering ársins var þegar ég og Elvar dressuðum okkur upp og mættum á opnun RIFF í Hörpunni, sáum opnunarmyndina Queen of Montreuill, sem var góð, en samt ekki mynd ársins að mínu mati. RIFF er þó klárlega kvikmyndahátíð ársins, nema ef vera skyldi Zombiefestið í Bíó Paradís, en ég man ekki alveg hvort það var árið 2011 seint, eða 2012 snemma. Ef það var 2012 þá mer það út sigur yfir RIFF 2012. Þess má geta að ég hef farið á met-margar myndir árið 2012, er bara hreint alltaf í bíó... Kæmi mér ekkert á óvart að ég hafi séð vel yfir 100 myndir í bíó á árinu. Ef það er ein í viku eru það 52, en það hafa stundum verið 2 í viku, og svo kvikmyndahátiðir... Ok, allavega 80 myndir. Ég er ánægð með mig kvikmyndalega séð, en ósátt við frammistöðuna í leikhússókn. Ég synti og hjólaði og jógaði vel á árinu. Besti hjólatúr ársins er hjólaferðin sem ég og Pabbi fórum saman frá Keflavík út að Stapa, (ekki skemmtistaðnum, heldur hömrunum í Innri-Njarðvík. Það var alveg 2-3 tíma prósess og endalaust gaman. Lentum í hagléli á leiðinni til baka, það var líka gaman. Veitingastaður ársins var SNAPS, þar átum við að minnsta kosti 2svar yfir okkur. Kaupstaður til að hanga í ársins 2012 er Hveragerði!!!! Þar hékk ég ein, með Dr.Gunna, með Elvari og með einhverjum vinum, íslenskum og erlendum á árinu 2012. Þar er gott að vera, gott að semja tónlist, gott að fara í sund og gufu og bara gaman að hanga. Hike ársins (og það eina fyrir mig) var tekið með Gunnanum, upp í Reykjadali, þar sem ég óð út í heital læk með heitum fossi og allt! Það verður endurtekið á næsta ári, en þá ætla ég að baða mig almennilega, velja sólardag og svona. Er ég að gleyma einhverju? Örugglega, en ég nenni varla að skrifa lengra blogg. Risatakk fyrir mig 2012, og 2013, þú verður að toppa þetta. Allavega bæta úr tónleikafjölda sem ég fer á og sem ég held, og leikritafjölda sem ég fer á.

prófin búin, þeim lauk í gær...

...sem þýðir bara eitt: Ég er komin í jólafrí! Í tilefni af því leigði ég "Jingle all the way" með Arnold Schwarzenegger fyrir mig og Óliver í gær, og rosalega er hún leiðinleg maður...Aaaa, hvað það er mikið af vitlausu fólki í bíómyndum. Það er svo merkilegt að handritshöfundar haldi í alvörunni að vernjulegt fólk samsami sig með vitleysingum sem taka alltaf rangar ákvarðanir og klúðri. Ef það er eitthvað sem ég á sérstaklega erfitt með, þá eru það bíómyndir og/eða þættir sem ganga út á að fólk klúðri af því það er svo vitlaust eitthvað. Klown er og verður leiðinlegasta sjónvarpsefni sem ég hef augum litið, og það er víst mjög óalgeng skoðun hérlendis. Frekar myndi ég vilja horfa á tíu ára gamlar veðurfregnir en að vera neydd til að horfa á Klown-þátt aftur. Það er þá allavega einhver heilbrigð skynsemi í veðrinu. Prófin gengu svona la,la. Held mér hafi gengið betur á heildina en á fyrstu önninni minni í heimspeki (en þá fékk ég 4 einkunnir: 5, 6, 6, og 6,5 en það var árið 1994 og ég nýflutt í Reykjavík og farin að leigja íbúð á Fjólugötu. Einnig var mikið af námsefni á ensku með hinu mjög sérhæfða heimspeki-lingói, og ég var bara ekki að ná því nógu hratt. Leiðin lá þó hratt uppávið í einkunnum í heimspeki, því maður verður bara betri í hlutunum ef maður heldur áfram að gera þá, ekki satt? Ég gæti mjög auðveldlega verið með 5, 5,5 eða 6 í hlustunarprófinu, ef ég á að vera alveg hreinskilin. Ég giskaði á fullt, en hei, ég hef afsökun. Þetta var á japönsku!!! Ritunin var rosalega erfið og ég notaði allan próftímann, (3 klst) og fór út síðust og lauk síðustu setningunni þegar yfirsetarinn stóð upp og sagði "jæja". Þarna þurfti að skrifa 2 "ritgerðir", lágmark 7 setningar hvor, og svo bara böns böns böns í viðbót. Málnotkunin var í gær og það var bara notkun á málinu eins og nafnið bendir til, en gengið út frá því að æfa einhver ákveðin málfræðiatriði. Ég átti t.d. að setja sagnir úr nútíð í þátíð, beyja lýsingarorð rétt, setja inn réttar forsetningar. Í heldina er ég nokkuð örugg með að vera ekki fallin þarna. Væri ekki hissa þótt ég fengi 6 en gæti samt hafa slefað í 7. Ritunin var held ég betri, svo ég ætla að segja að þar sé ég örugglega með 7 og kannski hærra (vonandi). Svo skilaði ég 2 ritgerðum, einni í japönskum kvikmyndum og einni í japanskri menningu og þjóðfélagi. Skrifaði um Kurosawa og Murakami. Basic. Ég kann að skrifa ritgerðir. Elska báða þessa kalla sem ég valdi að skrifa um. Þetta var bara skemmtun fyrir mér. En prófin....úffffffff. Svo gleymdi ég að taka eitthvað að drekka í fyrra prófinu, og þegar ég stóð upp eftir 3 tíma svimaði mig og ég var með hausverk: Dehydrated! það hefur ekki komið fyrir mig lengi... Í öðrum fréttum: Óliver er búinn að vera lasinn í viku, fór ekkert í skólann þessa viku, ætlum að sjá hvort hann kemst á morgun, en í sannleika sagt efa ég það. Hann er enn fullur af kvefi og hóstandi á 4 sekúndna fresti. Liggur og les Andrés og horfir á myndir til skiptis. Læknirinn gaf honum sterapillur í gær og hann tók skammtinn (12 stk.) áðan. Þetta verður eitthvað... .:

léleg í japönsku, en það er bara gaman...

í dag fór ég í tvö kaflapróf og kúkaði á mig í báðum...svo lagði ég mig í klukkutíma og fór og spilaði tvö lög, eitt frumsamið og eitt neil young-lag vegna útkomu bókarinnar "Afturgangan" eftir Ágúst "Spritta" Ámundason. svo eldaði ég, og þá var orkan aftur búin og ekki hægt að læra. verð því að læra í fyrramálið milli 8 og 10 fyrir skyndipróf í hlustun á morgun. þetta er síðasta kennsluvikan í skólanum. svo er það bara próf á þriðjudag (hef helgina til að æfa mig) ritgerðaskil á sunnudag 9.12 (geri hana í vikunni) próf mánudag 10. (æfi mig næstu helgi) og próf fös. 14.12 (eða 17.12 man ekki) allavega er ég komin í jólafrí í síðasta lagi 17.12 og kannski 14.12. Ég er ennþá mjög léleg í japönsku.

lær lær tækifær, ær ær ætiþyrstill

Mér tókst að skila ritgerð upp á 10 síður í gær, reyndar ekki fyrir miðnætti heldur var hún korter í eitt í nótt þegar ég sendi. mér tókst líka að þamba kaffi á síðustu metrunum því það hafði aftur liðið heil helgi þar sem ég tók því ekki mjög rólega og var á fullu allan tímann. Það var því um klukkan ca. hálf-þrjú í nótt þegar ég sofnaði loks, og var því fremur mygluð klukkan hálf-átta í morgun. 5 tíma svefn er fyrir ghandi og fleirri andlega meistara sem eru svo pollrólegir út af hugleiðslu að þeir hreinlega hafa fengið fulla hvíld á fimm tímum. Eða kannski bafa fulla hvíld á 3 tímum og ef þeir vilja sofa út þá 5 tímum. ég alla vega fór ekki á fætur að læra og mætti svo tilbúin með verkefnið klukkan tíu, heldur fór ég að horfa á bbc horizon þátt um taugaskemmdir á jútjúb, og sofnaði svo blíðum og værum svefni og svaf til klukkan 12.00. vaknaði við gott veður í formi -birtu og logns og er að spá í að vafra út í það. kannski vafra ég á hlemm og tek svo strætó upp í breiðholt og fer í breiðholtslaugina, (góð gufa þar), eða ég vafra alla leið í vesturbæjarlaugina (fínt eimbað þar, og frábær útiklefi). ég þarf að vera í útinu, og svo get ég tekið næsta verkefni sem ég þarf að skila og lært fyrir kaflaprófið á morgun. síðasta kennsluvikan er núna, og svo eru eftir 3 próf og ein ritgerð. ég er alveg til í frí. skólafrí í smá tíma. andpásu. handsápu. svo spila ég tvö lög á morgun í mál og menningu fyrir ágúst spritta sem er að gera sína fyrstu bók, sem heitir Afturgangan. Mál og Menning, Laugavegi, kl. 18.30.

ég er búin ad vera ad gera ritgerd i dag. hefdi àtt ad vinna meira í gær en thá fékk ég jólahreingerningaálfana í heimsókn og vid gerdum ægilega fínt í eskihlídinni. svo nú er fínt og thad er gaman en ég hef 4 tíma til ad klàra.kaffióverdós hér kem ég!!!

ég breytti blogginu, var búin að fá leið á hinu útlitinu. fann kasettutækismynd, og er einmitt að fara að raða kasettunum mínum og klára að raða vínilplötunum. held ég geri það í fyrramálið og geri svo ritgerð það sem eftir er dags/kvölds. í kvöld ætla ég að vera heima og horfa á mynd með óliver. hann kom með fimm myndir til að velja úr og ég valdi rush hour 3, með jackie chan og chris tucker. kannski verður farið í kolaportið á morgun, og kannski keyptur ís líka, hver veit? í kvöld eru það rólegheit. það væri nú gaman ef fleirri heimsæktu okkur í eskihlíð 33a, því við erum soldið einmanna hér í "úthverfinu". það er nú ekki nema korters-labb úr miðbænum, en samt er þetta auðvitað ekki eins miðsvæðis og bergstaðastræti. við þurfum samt að fá fleirra fólk í heimsókn. kaffi alltaf til hér, og margar vínilplötur í hillunum. svo er óliver hressastur í heimi og elvar kann nokkur töfrabrögð sem hann getur sýnt ef hann er spurður fallega....bæ, heiða

Ég hef hoppað á tæknilestina af miklu öryggi og á nú bæði smartphone og instagramsíðu. Hingað til hef ég aðallega tekið myndir af kettinum mínum, og er það að svara ákveðinni þörf sem ég fann fyrir á netinu. Það þarf einhver að taka að sér að taka myndir af köttum.

Hvað er að tarna?

Hvað er að tarna? Svör óskast í kommentakerfi. Annars er ég lifandi og sparkandi og að læra Hiragana á fullu. Gengur vel, og þá er bara strax byrjað á Katakana (eða byrjar í næstu viku). Ég ræð við'þetta en er bara á brúninni, þ.e.a.s. það mætti ekki vera meira vinnuálag í neinu til að ég snappaði og byrjaði að tala tungum sem ég hvorki kann né er að læra. Mig er búið að dreyma á japönsku og dreyma líka japönsk tákn, og svo vakna ég og þá er mig að dreyma að ég er að reyna að muna eitthvað hiragana-tákn. Semsagt heilabú mitt er gegnsósa af japönsku. Nú er ég á leið í 2. tímann í japönskum kvikmyndum og þá höldum við áfram að horfa á seven samurai eftir Kurosawa. Gott stöff og stendur fullkomlega uppi í hárinu á víkingamyndum íslendinga. Það mætti segja að Kurosawa sé Hrafn Gunnlaugsson Japana (eða kannski frekar öfugt...). Talandi um víkinga: Þegar ég var lítil þá man ég eftir því að hafa verið að pæla í setningunni "Nú er hún Snorrabúð stekkur". Er verið að segja að núna sé Snorrabúð orðin stekkur (hvað er stekkur?) eða vantar kommu í þessa setningu: Nú, er hún Snorrabúð stekkur,...Allar upplýsingar vel þegnar. Bæ!

Crazy

Ég hef nú skifað mína fyrstu veitingahúsagagnrýni og mína fyrstu kvikmyndagagnrýni. það var ekki svo mjög erfitt að dæma bíómynd, en kom á óvart hversu erfitt er að tjá sig um fjölbreytileika eldamennsku, fyrir utan það hvað það var erfitt að mæta svangur á veitingastað og þurfa að hafa pláss fyrir marga rétti, og skilja því eftir. Þetta hlýtur þó að lærast, og ég með minn litla maga þarf að hreinlega að narta bara í forrétti til að hafa pláss fyrir það sem á eftir kemur. Ég gæti ímyndað mér að það væri léttara að dæma vondan mat því þá er ekkert mál að skilja eftir, en að skilja eftir dýrindis kræsingar er kvöl og pína. Sú pína er þó skömminni skárri en magapínan sem fylgdi mér fram á næsta dag því ég gat ekkert skilið eftir á diskunum. Ég á enn eftir að dæma leiksýningu, myndlistarsýningu og bók, en geisladiska, plötur og tónleika hef ég oft dæmt áður. Það er gaman að vera að vinna í menningarblaði, þar sem efnið er menning líðandi stundar í víðustu merkingu þess orðs. Ég á þó mikið eftir til að ná að vera sátt og klára vel, en ég þarf að skila af mér "Miðborginni" á miðvikudag og fyrsta tölublað kemur út á föstudaginn 31.ágúst.

Jæja nú er ég að taka 11 (ELLEFU!) virk efni sem eiga að hjálpa slíminu að fara og slá á bronkítis, asma og flensueinkenni. Ég keypti jurtablöndu í duftformi sem heitir Mímir, og í henni er: Sólhattur(Echinacea angustifolia), Engifer (Zingiber off.) Piparmynta (Mentha piperita), Cayenne pipar (Capsicum min.) Valhumall (Achillea millefolium) og Hvítlaukur (Allium sativum). Duft í heitt vatn, tastes like shit.... Svo keypti ég poka af jurtablöndunni Læðingur, og úr honum er gert seiði, 1 lítri fyrir hvern dag. Í Læðingi er: Hálsurt (Inula helenium), Lakkrísrót (Glycyrrhiza glab a -vantar einn staf þarna...?)Hvannarót (Angelica rad.) og Síberískt gingseng (Eleutherococcus senticosus). Gott tebragð með lakkrískeim. Svo tek ég 15 dropa af oregano-olíu út í matskeið af ólífuolíu, mjaaaa, ekkert það vont, soldið skrýtið að gleypa olíu úr skeið. sleppur samt. Þetta allt á ég að gera 3svar á dag, þar til ég lagast. Eins var mér ráðlagt að sleppa algerlega sykri og mjólkurvörum þar til þetta lagast. sykur, ekkert mál, er núþegar laus við það. mjólk, jógúrt, skyr, ekkert mál. smjör á brauð og ostar.............oooooooooooo, ég sem var að kaupa camenbert og fetaost....en ég get nú alveg borðað bara ost í dag, (klárað allt sem er til í ískápnum) og svo ekki söguna meir. jájá, mjólkurvörur veikja ónæmiskerfið og halda slíminu í líkamanum. staðreynd. sykur er bara vondur, punktur. hjálpar ekki til að vera að láta líkamann vinna á að brjóta hann niður og hreinsa út úr systeminu, þegar það er eitthvað annað sem ætti að vera að einbeita sér að. farin upp í sófa að lesa, og borða ost.

happy for my activity but unhappy for my lack of documentation

Dear diary! I swear I am doing lots and lots of things. so many that I keep forgetting to write them down. I can be happy for my activity but unhappy for my lack of documentation thereof. So yesterday we went to Laugarvatn to go to the spa, and we used the natural sauna and jump into the lake Laugarvatn in between. Hot-cold-hot-cold-hot! And I liked it a lot. I could make that into a chorus in a song: Hot-cold-hot-cold-hot And I like it a lot! Actually, it sounds like it could be a Rolling Stones-song. Anyway, I went to sleep early, 11-ish, and woke up the first of everyone, 9-ish (yes, it is early for a sunday) and decided to go out for a walk. So I did, and walked through the small forest, and then I went to have lobby-coffee in Hotel Edda, and wrote for an hour or so. Came back and tasted some israeli-breakfast-eggs that our friend Carmith made for us. We hung out and then went swimming (more sauna). Drove to Selfoss and visited the cool café there, and drove to Reykjavik and bought pizza at Eldsmiðjan for dinner. I am busy doing nothing with the cat right now, thinking of retiring with a book and a jug of tea pretty soon. It is fun to be chillin' at home after a bit of a visit to the countryside. I was thinking of watching a movie, but now I only feel like reading. Books are the best. Love, Heida P.S. I have bronchitis again and I think there is some fungus in the house we live in...not great. Maybe we can move....we would like to live in 101 Reykjavík, though. Dear world and destiny, send us a cheap apartment near to here, sometime in the near future. When you have the time, no rush... Heida again.

Hellvar "Nowhere" Video from wimvanhooste on Vimeo.

Nýtt myndband frá Wim Van Hooste við lagið Nowhere, með Hellvar, í akústískri útgáfu. Góða lund, góða lunda!