nú er ég of sein, og missti af því að skrifa föstudagsfærslu, en samt ekki farin að sofa því klukkan er bara tíu mín,í eitt AÐFARANÓTT laugardags. Alveg löglegt, sko, og eina ástæðan fyrir því að ég náði ekki að blogga var bara sú að það var svo gaman alveg allan morguninn, daginn og kvöldið að ég komst ekki til þess. Sund með Sif, kaffihús, lautarferð á Austurvelli, ískaup, smá hlustun í RÚV og aðeins meiri vinna, svo hitta gott fólk, síðan leit að Anchor-man sem ég fann, leigði og horfði á, og svo rúnturinn skila dýnum, finna kvöldsnarl, rúnta meira og enda sæl og glöð í þægilegu indislegu rúmi með þægilega yndislega sæng og yndislegan strák við hliðina á mér.

Næsta þema Næturvarðarins er Kalifornía/California, San francisco, L.A. Los Angeles..o.s.frv. Heill hellingur til af lögum sem passa í þetta sniðuga þema.

það er ekkert að frétta hér...

Það var lag sem ég hugsaði um í gær, með hljómsveitinni Eels, ,,Hospital food". Einmitt, upplifði svoleiðis. Borðaði sagógrjónagraut og plokkfisk í hádeginu og Elvar fékk sveskjugraut í kvöldmatinn.... Spítalar: Grautar, vellingar, jukk, kássur. Hehehe. Annars blessaðist þetta allt saman, og barnið er farið að segja táfýlu- og prumpubrandara. Sem þýðir að fólki líður soldið betur...

Já, komin til Keflavíkur, og afleggjarinn fer í hálskirtlatöku í fyrramálið. Þannig að mitt hlutverk verður að halda ró minni og hlúa að honum á allan mögulegan hátt, næstu tvo sólarhringa eða svo. Líður pínulítið eins og hann sé að verða lítill aftur, því þá þurfti jú að hafa hann í svona ,,intensive care", allan sólarhringinn. Þetta verður áreiðanlega allt í lagi, hann er svo mikil hetja. Ég er með nóg af tónlist meðferðis, eitthvað að lesa líka, og svo lánuðu Áseir, Luka Snær og Antoine Svanur okkur fullt af barnaefni til að horfa á á spítalanum. Frostpinnar í öll mál, hér komum við!

þegar maður veit ekki hvað maður vill á maður að vilja það sem maður veit.

Laugardagur til lukku, ég er farin að finna lukku. Lifið í lukku en ekki í krukku.

Næsta þema Næturvarðarins er Haust, því nú er sumardagurinn fyrsti og eini búinn, aftur komið haust, þangað til það kemur vetur. Nei, djók, auðvitað er alveg að koma sumar, ha er það ekki annars? En næsti þáttur er samt tileinkaður lögum sem innihalda orðin Haust, Fall, Autumn, Herbst, L'automn eða hvernig sem maður segir þetta á hinum ýmsustu tungumálum. Ligg hér að tjilla (með kisu), að velta því fyrir mér að skella mér í smá sund, (ekki með kisu). Svo kallar safnadeild útvarpshússins á mig, enda fyrirhuguð mikil hlustun á haustlögum. Tillögur berist strax í kommentakerfið. Að hika er sama og að tapa.

Sumardagurinn fyrsti reyndist meira eins og sumardagurinn einn og hálfur. Ég og Óliver mættum í vinnu upp í útvarp og unnum smá, fórum svo í hádegismat, svo fórum við að skemmta fyrir börnin og foreldra þeirra á Þjóðminjasafninu. Þar vann Óliver sem lífvörður minn, gítarrótari, sérlegur ráðgjafi og dansari og fékk að launum kakó og pönsu frá Þjóðminjasafninu. Síðan kíktum við í heimsókn til Sverris, Láru, Írenu og Aþenu og eftir að hafa komið aðeins við heima og borðað kvöldmat fórum við öllsömul fjölskyldan í heimsókn til Magga Axels, Önnu og Bríetar. Þar var horft á Futurama og tjillað. Ótrúlega góð byrjun á vonandi enn betra sumri.

Verð á morgun á þjóðminjasafninu klukkan 1400 og 1500 að syngja og spila á gítar. Barnalög, og allir að mæta og syngja með. Lög um dýr og fugla og nokkur um sumarið, enda sumardagurinn fyrsti!

Skemmst frá því að segja að ég varð skíthrædd við vondu draugana í White noise. Já, verð nú ekki oft hrædd en þarna var ég ein að horfa og svo skreið ég uppí og reyndi að hjúfra mig að Óliver sem vildi ekki láta knúsa sig og sló frá sér, og því skalf ég sjálfa mig í svefn...Aðeins að ýkja, náttúrulega, en White noise er miklu betri en ég átti von á. Ekki fyrir draugahrædda.

Alveg tekið á því í súkkulaðiáti og nammiáti, þriðja daginn í röð. Nú er endapunktur sukksins að hefjast, en ég leigði mér spóluna White noise, og keypti Doritos og Pepsi Max og nú ætla ég að eta, drekka og vera gladr. Á morgun er næst virkur dagur og ekki páskar og þá skal ég hætta að eta og drekka en ekki að vera gladr. Ég er þokkalega sátt við konfektpáskaeggið sem ég og Elvar splæstum í saman, það hefur staðist allar væntingar. Bara konfekt og málsháttur inní, enginn fúll og harður perubrjóstsykur eða hörð hlaup í poka eða neitt.... bara hardkor súkkulaði fyrir hardkor súkkulaðineytendur. Núna: Hljóðfælahryllingsmynd, review á morgun.

Gleðilegt pásk!

ray var frábær og tók uppáhaldskinkslagið mitt, Dead End Street. Mig langar að vera jafnmikill töffari og hann þegar ég verð jafngömul. Aldrei að hætta að gera tónlist, það er alveg á hreinu. Svo bara heldur upptökusession Enid Mighty áfram, með tilheyrandi gleði og hamingju...

day ravies