Í dag: Sundleikfimi, fyrirlestur um bakvernd, gönguferð, sjúkranudd, leirbað, slökun. Today: Syncronized swimming, seminar on better back-health, outdoor walking, back-massage, mud-bath, relaxation.
Lífið er of gott. Life's too good!

Í dag hef ég: Farið í jóga, farið í bakleikfimi, hitt sjúkraþjálfara, farið í nálastungu, farið í göngutúr og farið í slökun. Er á leið í sund og gufu. Á morgun á ég að: fara í sundleikfimi, fara í göngutúr, fara í sjúkranudd og fara í leirbað. Er furðulega ekki þreytt akkúrat núna, en á sunnudag og mánudag lagði ég mig á tveggja tíma fresti. Næ bara suðurland-fm og rás 1 í herberginu mínu, og fíla suðurland-fm vel. Áðan spiluðu þeir koverútgáfu af Rúdólf, með einhverri rokkgrúppu. Hver veit hvaða hljómsveit hefur koverað Þeysarana? Hveragerði er töff. Mjög rólegur bær, en alltaf skrýtið ljós út um allt eftir myrkur, út af öllum gróðurhúsunum. Á göngu minni um bæinn áðan gekk ég á hljóðið að bílskúrsbandi, sem var að spila "For whom the bell tolls" með Metallica. Frábærlega koverað, krakkar! Metnaðarfullt gítarsánd og svona. Ég lagði staðsetningu hússins á minnið og ef mér fer að leiðast mjög mikið get ég alltaf bankað upp á. Einhver í bandinu hlýtur að eiga heima þarna. Það skelfir mig miklu minna að eignast vini meðal tónlistarunglinganna í Hveragerði en meðal með-sjúklinga minna á Heilsustofnuninni í Hveragerði. Ég heiti Heiða og ég er unglingsstrákur!

Woody Allen-myndin "Midnight in Paris" er kannski uppáhalds Allen-myndin mín, en auðvitað eru þær margar ótrúlega góðar. Ég og Elvar skelltum okkur í Bíó Paradís í gærkvöld, og það er allavega alveg örugglega skemmtilegasta kvikmyndahús Íslands. Ég er aðeins of ung til að hafa upplifað Fjalaköttinn, en þetta hlýtur að vera jafngott og það, ef ekki bara betra. Nú panta ég hérmeð að allir lesendur þessa bloggs sem ekki hafa enn prufað að fara á bíó í Bíó Paradís skelli sér fljótlega. Þar er nefnilega ekkert hlé, engar viðbjóðslega ömurlegar auglýsingar á undan, (spilaðar allt of hátt), hægt að kaupa almennilegt kaffi, kappútjínó, espressó og bara ú neim itt, og það er hægt að ábyrgjast að myndirnar sem eru sýndar þarna eru lang-flestar framúrskarandi. Ég er að íhuga að kaupa bara eitthvað svona árskort eða eitthvað, því svo er Bíó Paradís líka eina bíóið sem er rétt hjá heimili mínu, bara 7 mínútna gangur eða svo.....
En Woody Allen sem sagt, er að toppa sig í frábærlega sniðugu handriti, ásamt hinum venjulega skammti af ádeilu á "venjulega" fólkið. Þess má geta að Owen Wilson, aðalleikari myndarinnar, hjólaði næstum því á mig einu sinni þegar ég og Elvar vorum í Rómarborg. Ég er alveg svakalega ómannglögg og hefði ekki þekkt hann neitt, en Elvar kveikti. Við vorum að labba yfir gangbraut og mættum honum að hjóla yfir sömu gangbraut. Minnir að hann hafi sagt "sorry" við mig....Hann er góður í myndinni, sannfærandi sem bóhemískur rithöfundur sem hefur fengið drulluleið á öllu búllshittinu í kærustu sinni, vinum hennar og tengdó. 5 stjörnur frá mér, fyrir myndina, og Bíó Paradís fær 7 stjörnur af 5, fyrir að vera alveg rosalega æðislega frábært bíóhús sem ég elska af öllu hjarta!!!!!!!!!!!!!

Ég og óliver fórum á Þór ekki þrívídd áðan. Það var bara eitthvað svo yndislegt að vera laus við þessi ömurlegu gleraugu úr fésinu að ég naut myndarinnar í botn. Það þarf nú bara að fara að stræka á þetta bévítans 3D. Þór í 2D var í Smárabíói og þegar myndinni lauk löbbuðum við út á strætóstöð og ákváðum að vera ekkert að bíða heillengi eftir tvistinum (tuttuguogeitthvað mín. í hann) heldur tókum nr. 28 sem rúntaði aðeins í kópavogi og stoppaði svo í Hamraborg. Þar tókum við fjarkann á Hlemm og löbbuðum svo niður Laugaveg með viðkomu í stórmarkaði til að kaupa í matinn. Ég áttaði mig á því á þessu ferðalagi öllu saman, með skemmtilegasta einstaklingi í heimi, hvað það þarf alls alls ekki að eiga bíl. það er alltaf undantekningalaust leiðinlegra ef maður keyrir. Þá hefðum við labbað úr bíóinu út í bíl og keyrt heim, með viðkomu í stórmarkaði þar sem ég hefði hlaupið inn og valið í kvöldmatinn og óliver ekki nennt inn og setið í bílnum og hlustað á útvarpið. Við fengum í dag bæði bíóferð og fullt fullt af annarri samveru, með tilheyrandi heimspekilegum samræðum og fyndnum hugmyndum og hlátrasköllum. Ef einhverjum finnst leiðinlegt að vera í strætó, ætti hann bara að prófa að koma í strætó með mér og Óliver. Það er sko ekkert leiðinlegt við það! Hver vill kaupa bílinn minn?

Þetta er alveg rosalega flott móment af útgáfutónleikunum okkar. Sverrir hefur leik og Haukur tekur við í miðjunni. Svona var Sverrir kvaddur og Haukur boðinn velkominn í Hellvar.

Hellvar í popplandi á föstudag: http://www.ruv.is/frett/poppland/hellvar-i-studioi-12

Ný síða um Hellvar bætist í linka, það er það Hellvar-fanpage2. Auðvitað er Wim Van Hooste að sjá um hana og hefur teiknað gullfallega mynd af Hellvar eftir ljósmynd sem tekin var á útgáfutónleikunum okkar í haust. Þar má sjá báða bassaleikara Hellvar, hinn fráfarandi Sverri og núverandi Hauk Viðar, en þeir spiluðu meira að segja báðir á bassa í sumum lögunum á útgáfutónleikunum. Af mér er annars gott að frétta. Með harðsperrur í fingrum vegna gífurlega mikils gítarspils undanfarna daga. Hellvar tók upp órafmagnaða plötu á miðvikudag og fimmtudag og svo spiluðum við í beinni útsendingu á Rás2 á föstudag og svo á tónleikum á Paddy's á föstudagskvöld. Svaf svo sannarlega til hádegis í dag og fyrirhuguð er hjólaferð með viðkomu í ráðhúsi reykjavíkur og í sundi og gufu, og svo meira gítarspilerí og gleði eftir það.

Hellvar var að gera plötu fyrir nokkrum vikum. Hún heitir "Stop that noise" og er ekki noise-plata, eins og nafnið bendir til. Hún er soldið rokkuð, en líka melódísk og líka allskonar bara. Það er búið að spila nokkur lög á rás2, eitt þeirra heitir Morceau de gayeté. Það er hægt að fara inn á síðu hjá ruv daglega og kjósa þetta lag áfram upp vinsældalistann þeirra. Svo er náttúrulega hægt að kaupa sér plötuna úti í búð, eða á gogoyoko.is. Á gogoyoko er líka hægt að hlusta á hana endurgjaldslaust, en svo fær maður auðvitað óstjórnlega löngun til að styrkja listamennina í Hellvar, og þá kaupir maður "Stop that noise". Já, þannig er það!

Fór á uppvakningamyndir í gær, night of the living dead, ameríska, og les raison de la morte (the grapes of death). Meiriháttar gaman, og þessi franska er stórbrotin. Í dag eru það 2 ítalskar og ein önnur sem heitir white zombie, þar kemur bela lugosi fyrir og allt. þessar ítölsku eru svo spennandi: non si deve profanare il sonno dei morti (let sleeping corpses lie) og zombi2 (zombie flesh eaters). Í síðustu myndinni ætti uppvakningagleðin að ná hámarki, en hún er víst mjög blóðug....hú-ha. jibbííí´´ií!

Nú skal segja: Allt, vegna þess að ég hef ekki verið nógu dugleg að blogga hér, auðvitað er það alveg bannað að slá slöku við í bloggi. Ég er aftur með enga dagvinnu og því alein heima hjá mér stundum. Hélt upp á það í morgun með að semja lag, og lesa skáldsögu. Bæði gott. Svo er nú hjólaferð með góðri tónlist (þú ert ekki sá sem ég valdi, nýr diskur Gímaldin og félaga)framundan, líklega með happy ending, sem hjá mér er að hjóla fullt og enda svo í sundi og gufu....(hvað varst þú að hugsa að "happy ending" þýddi, hahahah perrinn þinn). Akranesferð á mánudag síðasta tókst með ágætum. Við gengum um bæinn, fórum í kaffiboð, og í sund. Heitir pottar þar eru örlítið of kaldir eða örlítið of heitir fyrir minn smekk samt. Kenning vinar okkar um að skagamenn séu svo miklir jaxlar að þeir þurfi ekki hita í kroppinn meikar sens. Hlakka nú gífurlega til að komast í heitapottinn í vesturbæjarlaug, sem mér finnst vera með fullkomnu hitastigi. Og bæði sánan og eimbaðið er svo gott, ó svo gott. Ég er gufuóð.

Í sund
Ég er gufuóð
Syng mitt gufuljóð
Vantar hitastig
í mig!
Grilljón gráðu kikk
sælubros mitt sikk
er ég fer á fund
við sund!
Í su-u-u-u-u-u-und
(syngist með sínu nefi)

þetta er svo skemmtilegt!

eitt hundrað 6-7 ára börn kunnu textann í prumpufólkinu utanaf. helmingur þeirra þekktu ryksugan á fullu m. olgu guðrúnu, og aðeins færri þekktu allir hafa eitthvað til að ganga á, en lærðu það hratt. íslenskri æsku er sko sannarlega ekkert að vanbúnaði.

Nú er ég aldeilis að takast á við skemmtilegt verkefni, því ég er að kenna smá tónlist í nokkrar vikur. Ég kenndi 3 hópum af fjórðu bekkingum, (níu ára) í dag, og þau sungu með mér "Hún er alveg með'etta" með Friðriki Dór. Laaaaaaaaaaaangskemmtilegasta lagið, og þökk sé Óliver gat ég verið með það fyrst á geisladiski og við æft okkur þannig, og svo spilaði ég það á kassagítar og allir sungu með. Þetta tókst með mikilli prýði. Næst ætla ég að leyfa þeim að prufa alls kyns ásláttarhljóðfæri, það er að segja í næstu viku. Kannski kenni ég þeim eitthvað með Olgu Guðrúnu,..."Ryksugan á fullu"? Næsta þriðjudag fæ ég hins vegar 3 hópa af 6 og 7 ára börnum og ég held að það sé tilvalið að láta þau syngja "Prumpufólkið".

Hellvar spilar gauk stöng kl. 11 í kvöld. 500 spírur inn. ekki vera lúser, koddu í partý. ég er svöng. ætla að fá mér pixxu í kvöldmat.

Það er gott að sofa, gott að lesa, gott að drekka te í eldhúsi og spjalla við foreldra, gott að vera einn og hugsa og gera sudoku-þrautir. Þetta hef ég gert í rúmlega hálfan sólarhring. Fer bráðum út að viðra mig. Ætla að labba eða hjóla í sund og gufu. Vona að pabbi láni mér hjólið, þá get ég koverað stærra svæði. Kaffi er gott líka, búin að fá svoleiðis. Tímaleysi í foreldrahúsi, og fyndið, mér finnst eins og þessi sunnudagur sé laugardagur. Þá verður nú gaman á morgun þegar mér finnst eins og dagurinn í dag sé dagurinn í gær!