kynntumst danskri stúlku, Dorte. Kaffihús, smá hangs. Finnst gott að gera eitthvað með einhverjum sem tilheyrir ekki fjölskyldunni. Nú er hvíldartími hjá feðgum, ég ætla að þvo þvott og læra Descartes. Pósthús líka, smá dund sona. Gott veður. Sól og hiti. Kannski kaupi ég ís...Uppáhaldsbragð: Pistasíuhnetu...MMMMMM

í dag, mánudag, var sem minnst gert. Ætluðum að skrá okkur í skólann en vorum svo lengi að koma okkur af stað með ýmsum töfum, eins og að klára teiknimyndina sem var í sjónvarpinu, og brjóta kaffikönnuna svo hella varð upp á annað kaffi í esspressóvélinni, að við komum kl 12:37 upp í háskóla, 7 mínútum eftir að allt lokaði!!!! Svo fundum við engann banka sem var ekki bara hraðbankakassar og því fór út í veður og vind (sem var reyndar gott í dag) að reyna að stofna bankareykning. Svo toppaði ég tilgangsleysið og athafna/framkvæmdaleysið með því að fá mér margumtalaðan frappuchino á Starbucks, og hann fór eitthvað svo illa í mig að ég bara varð hálf veik. Hvað er eiginlega gott við sykurleðju og gerfirjóma með kaffibragði, og svo var þetta svo íssssskalt að mér leið eins og ég væri bara veik. Flökurt og þreytt og orkulaus. Drifum okkur því bara heim og lögðum okkur, og því eru endalaust mörg verkefni dagsins í dag komin yfir á daginn á morgunn. Banki: stofna reikning, Pósthús: áframsenda til Davíðs, Skóli: skrá okkur, Leikskólaskrifstofa: fara með síðustu pappíra.
Já, eitt gott sem gerðist á sunnudagskvöld: Horfðum á School of Rock. Hún er sjúklega góð!! Besta mynd sem ég hef séð lengi, lengi lengi, lengi lengi lengi! Lengi. Kannski verður maður að vera rokkari samt til að fíla hana. Veit ekki. Eða barn í anda. Eða rokkari sem er barn í anda!!!!!!!! En ég er það einmitt, svo þetta er mín uppáhaldsmynd núna. Best að horfa á hana aftur áður en ég þarf að skila. Rétt upp hend sem hefur séð hana...

erum á leið á markað rétt hjá. stopp í bakaríi og eitthvað labb og svona. Annars gæti allt verið brjálað í mótmælagöngum, var ég að frétta, og því ekki víst með markaði í dag. En látum reyna á það. Verið að mótmæla breytingum á félagslegukerfi, til hins verra. Þetta er þjóð sem lætur heyra í sér ef þeim líkar ekki breytingar til hins verra.....Til athugunar hjá íslendingum sem eru ætíð að láta draga sig nær og nær þriðjaríkis-ástandi...

Er alveg að fara að sofa en ákv. að segja ykkur fyrst frá því ógeðslega skemmtilega sem ég gerði á fimmtudagskvöld. Ég hafði lengi ætlað að prufa sundlaug í berlín, en hún er smá spöl frá heimilinu, svo ég skellti mér bara í gufubað til að reyna að ná úr mér veikindum. Er alltaf orðin viðþolslaus á öðrum degi veikinda. Vissi um gufubað á Rykestrasse, sem er í 5 min. göngufæri, og fann númer þeirra á netinu og hringdi svona til að tékka á verði, opnun og hvað ég þyrfti að taka með. Afar almennilegu piltur svaraði mér, jú það er opið til miðnættis. já það eru 6 evrur fyrir klukkustund, en dýrara ef þú kemur ekki með handklæði. Nei, þú mátt alls ekki koma með sundföt með þér, þetta er nefnilega allsber gufa!!! Noh, þaðernebblegaþað. Ég er nú ekkert allt of spéhrædd, hef meira að segja farið einu sinni í sturtu fyrir bæði kynin (í Kristianiu árið 1995, Valgeir þorði ekki, svo hann beið fyrir utan...hahah), þannig að ég skellti mér bara. Allt til að reka burtu illa sýkla. Í gufubaðinu fékk ég einn sýnirúnt, því svo þurfti ég að fjarlægja gleraugun og með því sjónina líka. Þarna er allt sameiginlegt: Einn búningsklefi, 2 sameiginlegir sturtuklefar, og 3 gufuböð. Einn 60 gráðu eucalyptus-gufuklefi, 85-gráðu gufa, og loks finnskt gufuhús sem er kynnt upp í lágmark 100 gráður. Það er úti í afmörkuðum og lokuðum bakgarði, og fullt af bekkjum og stólum og einni vaðlaug o.s.frv. Svo er einn kaldi pottur (að finnskum sið líka). Mér fannst nú soldið skrýtið að klæða mig úr, og fór nú á nærbuxunum inn á klósett, fór þar úr restinni af fötunum og vafði mig stóru handklæði. Svo kom að sturtunni og þá var ekki aftur snúið. Ég lemti strax í sturtu milli tveggja karlmanna, og svo bara rúllaði boltinn áfram. Gufurnar voru stórfínar, og er ég hálf fegin að hafa verið gleraugnalaus því þá veit ég minna um hvort einhver var að horfa á mig eða ekki. En eftir smá tíma vandist þetta afskaplega vel, og ég var alveg sallaróleg að tína á mig spjarirnar á leiðinni upp. Ég gaf mér líka tíma til að fara á barinn og valdi mér þar epla/kirsuberjasafablöndu. En þar var hægt að fá um 20 mismunandi ávaxtasafa, og einnig bjór og vatn. Mjög merkileg reynsla, og ég held ég fari barasta aftur. Kannski ég noti linsurnar í næsta skipti....

leiðist....

jæja, nú er ég lasin, svo ég er búin að vera að lesa blogg hjá hinum og þessum í allan dag. Bætti við tveimur linkum, hjá pönkaravinum. Vantaði smá meira pönk í þetta. Á morgun verður mér batnað, en í dag er ég með hálsbólgu og verki út um allan líkama. Ætla að ljúka við bókina Góðir Íslendingar eftir Huldar Breiðfjörð. Hún er prýðileg, sérstaklega gott að lesa hana þegar maður er ekki á Íslandi, það er nefnilega svo mikið um veðurlýsingar í henni. Íslenskt veður, nei takk!

hadló adlir. Ég er soldið orðlaus, en langaði að segja eitthvað smá. Í gær lærði ég til hálf 3 um nóttina og sofanði 3 og vaknaði 8 til að fara í skólann, svo ég svaf fimm tíma... eins og Lára var að lýsa yfir að hún gerði venjulega þessa dagana. Ég er ekki sátt við árangurinn, þetta er ekki fyrir mig. Auðvitað gott að læra á nóttunni, í raun eini tíminn sem gefst næði hér heima, en þá þarf ég líka að sofa til hádegis daginn eftir...pjúfff flókið. Mér skilst að Ghandi hafi alltaf bara hallað sér í 2-3 tíma á nóttu. Þá væri ég nú búin með síðustu ritgerðina mína, ef ég væri Ghandi. Ég er að spá í að halla mér fljótlega og ath. hvort ég geti vaknað fyrir allar aldir á morgun (kl.7), þ.e.a.s. áður en restin vaknar og hefur læti og fjör. Þá get ég massað þessa ritgerð og búið spil og úr sögunni. Það er sko frí í skólanum á þriðjudögum hjá mér, þannig að á morgun er heimspekidagur. Annars gerðum við helling um helgina. Fórum í dýragarðinn á sunnudaginn, og sáum alls konar fín dýr, apa og gíraffa og fíla (sem kúkuðu svo stórum haug af kúk að ég held bara að það hafi verið tugir kílóa). Kannski svona sirka ein Heiða af fílakúk.... Svo í dag (mánudag, sko) fórum við að ósk Ólivers í double-decker bus að skoða Berlín. Tveggja tíma rúntur og stoppað hjá 14 mikilvægum stöðum og byggingum. Óliver vakandi helminginn og mjög lifandi í þessari ferð. Böggaði samt engann því allir voru með heddfón á hausnum að hlusta, og misstu því af lögunum sem hann var að syngja um það sem fyrir augu bar. Svo sofnaði hann í kjöltunni minni, þessi elska! Elvar fór svo á tónleika á sunnudagskvöld með amerísku hljómsveitinni The Paperchase, og lét mjög vel af. Tónleikarnir voru í Kreutzberg, dáldið tyrkjahverfi sem er víst æðislegt. Ég þarf að fara þangað við fyrsta tækifæri og skoða. Skoðunarferðin í dag var frábær, því maður fékk smá tilfinningu fyrir stærð borgarinnar, eitthvað sem maður skynjar ekki nógu vel þegar maður ferðast með neðanjarðarlestum. Bla bla bla,,,,,nenni ekki meiru. Hver vill passa á fimmtudagskvöld svo ég og Elvar komumst tvö ein út í bíó?

Ókey...Genesis P. Orridge sem er aðalkallinn í Psychic TV er kelling!!
Ég sá á honum brjóstin í gær. Mig rámar eitthvað í að hafa heyrt af þessari kynskiptiaðgerð hans, en var hins vegar búin að steingleyma því þegar hljómsveitin steig á svið í gærkvöldi. Upphitunarbandið To Roccoco Rot var aðalástæðan fyrir því að ég vildi á tónleikana, en ég á eina plötu sem Gunni gaf mér fyrir nokkrum árum, og fíla ég einstaklega vel. Þeir eru þrír listaspíruþjóðverjar, líta allir út eins og litlu frændur Blixa Bargeld, en samt einhvernvegin heilbrigðari í útliti. Ég var sem dáleidd í þær 40 mín. sem bandið spilaði og allt var í sómalagi. Hefði þess vegna getað farið þá, bjóst svo sem ekki við neinu af seinna bandinu, því jafnvel þótt fyrri plötur þeirra hefðu verið tilraunakennd snilld hafði ég heyrt eina sem kom út 95 eða 96 sem var mjög leiðinleg danstónlist og alveg týpísk svona e-pillupartýleiðindi....Hvað um það, ég sat sæl og glöð á hörðu trégólfi Volksbuhne, (gamalt leikhús í austur-berlín), og svo bara byrjaði fríksjóvið. Lessuleg bassastelpa, sem var með fráhneppta skyrtu niður í nafla, (þrusubassaleikari), pönkaratrommari með hanakamp, hommi á hljómborð sem var að nudda sér upp við hljómborðið á mjög ögrandi hátt allan tímann, og endaði með nærbuxurnar á hælunum, robert smith-lookalike á gítar, icequeen sem var stífmáluð í minipilsi og háumhælum og skipti ekki um svip allan tímann á trommuheila og laptop, og theraminleikari í síðustu lögunum. Þetta var bandið. Genesis P. leit hins vegar út eins og fimmtug kelling sem verslar fötin sín í Hagkaupum, með aflitað kellingahár, sjúskuð og komin með pínu bjórvömp, í gallaminipilsi og flegnum bol sem sýndu brjóstin hans ágætlega!!!!!! Tónlistin var misgóð, á köflum smá pönk og drungi, annað soldið hressilegt léttpopprokk eitthvað, næstum eins og kolrassakrókríðandi einu sinni, en nýjustu lögin voru bara næstum eins og Velvel Underground. Ekki mjög frumlegt, verð ég að viðurkenna, en viðeigandi var'ða. Tæpir tveir tímar af fríksjóvi, og á meðan var verið að sýna alls kyns rugl á risabiótjaldi á bak við þau. Meðal annars sýnt þegar Genesis P. fær sér sílikonsprautu inn í varirnar til að verða meira "sexí" (lesist kellingalegur). Ó já ég gleymdi, hann er búinn að skipta öllum tönnunum sínum út fyrir gulltennur, en úr fjarlægð og með ljósunum kemur það vægast sagt illa út, eins og hann sé bara tannlaus. Þannig að þessi fyrrum maður, lítur nú út eins og tannlaus drusluleg ensk miðaldra kelling, og svo syngur hún með karnmannsröddusinni.....Vá.....ég er rosalega glöð að hafa séð þetta

er á leiðinni á tónleika sem er reyndar uppselt á, en ég ætla að standa fyrir utan og redda miða. Hljómsveitirnar Pshycic TV og To roccoco Rot spila. Ég fer ein því það er bara rugl að reyna að finna einhvern með sér. Við þekkjum næstum engan, og engin barnapía, enn að minsta kosti. Því verða skemmtanir að vera eins manns verkefni hér í stórborginni. Elvar fer svo einn eitthvert, kannski á Slayer á sunnudagskvöldið. Verðum að redda barnapíu bráðum, það er dáldið einmannalegt svona...

http://www.hardkjarni.com/photo/?display=DYS%2FSjonvarpshusid_281102-eva%2FDYS9.jpg" alt="Example" />

Nú er ég hálfnuð með þýskunámskeiðið mitt, og finnst ég bara orðin nokkuð lunkin. Get skammlaust lesið fyrirsagnir í blöðum, og einstaka greinar þar sem innihald er um eitthvað af þeim orðum sem ég kann. Eins og á mið. í einhverju Berlínarblaðanna, þá var heillöng grein um Herbst, sem þýðir haust, og ég held alveg að ég hafi bara skilið það. Þetta sama kvöld, miðvikud.kvöld, fórum við svo loksins í bíó, en þar sem Óliver var að sjálfsögðu með fórum við á hina stórkostlegu mynd Twei Bruder (tveir bræður). Það er dýralífsmynd, en með söguþræði.Bræðurnir eru tígrisdýrastrákar, og þetta var prýðismynd. Á þýsku auðvitað, og Óliver skildi söguþráðinn vel, og ég held ég bara jafnvel. Svo þýddi ég official enskt skjal um að við værum nem. við H.I. og erasmusnemar yfir á þýsku (með hjálp orðabókar). Vona bara að þetta hafi ekki verið eitthver "Hotspring river this book, I river cock"-þýðing.



" alt="Example" />

Er að prófa hvort þetta virkar hér, að blogga myndum sem maður finnur á netinu.
virkaðu...plíssss (þetta á að vera mynd af mér með gítar...)

brrrrrr, íslenskt skítaveður í berlín. Ég er að mana mig upp í að fara út í vind og raka og kulda, en á að mæta í skólann eftir um klukkutíma. Gott að lesa blogg og blogga á morgnanna með morgunmat og te. Það er greinilega allt á öðrum endanum á Íslandi vegna kennaraverkfalls, sé ég, og votta ég foreldrum hvers líf fer úr skorðum samúð, en sendi jafnframt baráttukveðjur. Ég er að spá í að fara í allar peysurnar mínar (tók 3 og svo 10 stuttermaboli með eins og asni). Ég held að ég hafi ruglast þegar ég pakkaði niður og fannst ég væri að pakka fyrir Spán. Óliver vaknaður...heimtar axlabönd á náttbuxurnar af því að þær eru aðeins of síðar, hélt þær væru að detta niður um sig. Hann átti afmæli í gær, og fékk að fara á alvöru gamaldags leikbrúðusjóv. Kostaði fullt, en var bara nokkuð gott. Sjö karakterar, og allir mjög sannfærandi, meira að segja nokkrir prumpubrandarar sem þýsk börn kunna ekki síður að meta en íslensk. En ég tók eftir einu. Þegar svo allt var búið og þýsku börnin voru að leika prumpubrandarana prumpuðu þau ekki eins og við íslendingarnir, þ.e.a.s. með tunguna út og láta vaða. Neeeei, þau prumpa með vörunum, já sko ég get það ekki einu sinni alveg. Meira svona eins og að spila á trompett, ekki að herma eftir lofti úr endaþarmi.....Mjöööög merkileg menningarstúdía. En nú held ég ég hlaupi í neðanjarðarlestina.

Í dag var haldið niður í bæ í vestur-berlín, á Potsdamer-Platz. Ég og Óliver skoðuðum smá í gær þar, og komust að því að það var barnahátíð sunnud. 19. sept. Þannig að fjölskyldan dreif sig öll í dag. Hælætin voru: Barnakór sem var svo væminn að ég fékk ógeðshroll og gæsahúð og næstum tár í augun, en þetta hvar hvorki frábært eða ömurlegt. Óliver elskaði kórinn og fékk póstkort með eiginhandaráritunum allra krakkanna. Svo fengum við ís, og fengum að ,,veiða" járndrasl, eins og dósir og batterí og fleirra, með segulveiðistöngum. Það var í boði endurvinnsludeildar Berlínar, og börnunum kennt að flokka draslið í mism. ruslapoka í leiðinni! Svo varð óliver þreyttur og vildi fara heim, en það var endalaust mikið hægt að gera og margir krakkar, og allt frekar dýrt. Þarna fékk óliver litla blöðru og við borguðum 3 evrur fyrir. Það hljómar næstum íslenskt verð, en þetta er eitthvað um 250 kall. Mjög gott að stíga út úr neðanjarðarlestinni og vera kominn til Austurberlínar aftur. Allt rólegra og ekki króm og gler. Svo datt eitthvað kubbadót sem óliver var að byggja í gólfið og hann sagði hátt og snjallt ,,ANDSKOTANS"!!!!!! ég hló og hló og spurði hver hefði sagt svona, og hann sagði ,,Pabbi minn" og brosti út að eyrum. Hann er yndislegur!

Fór í miðlungs-hópinn í þýskunámskeiðinu, eins og ég bjóst við. Fékk held ég eitthvað sirka 7.5 eða 8 í prófinu sem við tókum á mánudag. Og ég var í rúma sex klukkutíma í þýsku í dag, dáldið búin að drekka í mig. Með þýskusvamp í heilastað núna. Kennt mán. mið.fim. og fös. frá 10 til 13:30. Þrjár og hálf vika eftir, þrjár og hálf vika til að læra nógu mikla þýsku til að meika að skilja það sem þýskir háskólaprófessorar í heimspeki eru að segja um leyndardóma heimsins. Ég hef löngum verið talin bjartsýn stúlka. Bjart-sýn

Það er aðallega tvennt sem ég þarf að tjá mig um og hefur verið að brjótast um í kollinum á mér í marga marga klukkutíma. Annað er um jógúrt og hitt um kúk.
Jógúrtvalið er svo fáránlega mikið hér í Berlín, að ég veit ekkert hvað ég á að kaupa. Og áðan keypti ég nokkur, til dæmis eitt með poppkornsbragði!!!! Það var enn betra en ég hafði vonað, og nú spyr ég: Hvar er fólkið með ímyndunaraflið á Íslandi? Framandi bragðtegundir eru stundum það eina uppbrot í hversdagslífi sem maður getur leift sér (ég er ekki að meina að ég sé strax orðin leið á Berlín, að tala um hversdaginn, ég meina bara svona almennt í lífinu). MS: Grípiði tækifærið, experimentið eitthvað. Og þá er ég ekki að meina að setja á markaðinn Aloh-Vera jógúrt sem bragðast eins og gubb.
Klósettin í Þýskalandi eru eins og þau amerísku og ég er í smá aðlögun með þau. Maður verður óneitanlega miklu betur var við sinn eigin úrgang, þegar hann liggur splunkunýr og glansandi á sérstakri skoðuhillu þegar maður stendur upp, heldur en ef hann er marandi á hálfu kafi í vatni. 2 ókostir hillusystemsins: Þú veist allt of mikið um hvað þú borðaðir, og það er meiri lykt. Ég er að venjast þessu en það er skrýtið maður.